Friday, March 28, 2008

ကဗ်ာဆရာ ေတာေမွာက္ျခင္း

ျဖစ္ႏိုင္ရင္
ေသနတ္ ပစ္သလို တဒိုင္းဒိုင္း
ကဗ်ာကို ပစ္ထုတ္လိုက္ခ်င္ရဲ႕

ေရးစရာက ေသာင္းေျခာက္ေထာင္
စိတ္နဲ႔ၿငိတဲ့ စကားလံုးက လက္တဆစ္
အဘိဓမၼာက ခပ္ပါးပါး
ေန႔ကို ညကို ေခါင္းပန္းလွန္ရင္း
မၿပိဳတဲ့ မိုးနဲ႔ ဆက္ၿပီး႐ြာ

စိတၱဇပဲ
အဓိပၸါယ္ငတ္ေနတဲ့ စကားလံုးေတြပဲ
တေန႔ေန႔
ဒေရာေသာပါး လွိမ့္ဆင္းလာတဲ့ ေတာင္က်ေရမွာ
သားေကာင္ကို ပစ္ဖမ္းဖို႔ အာ႐ံုတခ်ိန္ခ်ိန္နဲ႔

ဘာကို ေရးခ်လိုက္ရမွာလဲ
ငါေရးသမွ် ကဗ်ာျဖစ္ခဲ့ရင္
ငါေရးသမွ် ကဗ်ာမဟုတ္ေတာ့ဘူး
ဆိုၿပီး…
ဒဏ္ရာဗရပြဖြက္ထားတဲ့ မုဆိုး
အိမ္ျပန္ခဲ့ၿပီ။

ေနမြန္းသင္
၂၈.၀၃.၀၈

1 comment:

ေမာင္မိုးသား said...

ငါေရးသမွ် ကဗ်ာျဖစ္ခဲ့ရင္...
ငါေရးသမွ် ကဗ်ာမဟုတ္ေတာ့ဘူး ..ဆိုတာကို သိပ္ႀကိဳက္တယ္ဗ်ာ..
ကြၽန္ေတာ္ေရးသမွ်ေလးေတြ လာဖတ္ေပးေစခ်င္တယ္..
ေနာက္ကို ခဏခဏလာမယ္...
အခုကိုေကာင္းဆီက လာတာပါ...